Anneke
50 cm x 70 cm, olie op linnen, 2026
Toen Anneke acht jaar was zat ze iedere zondagavond samen met haar moeder aan de radio gekluisterd. Anna Karenina als hoorspel. Aan het eind gooit Anna Karenina zich voor de trein – “Je hoorde alleen dat geluid van die trein, zo eng!” Sindsdien reist ze daarom liefst met de bus.
De geboren en getogen Jordanese praat honderduit en het is nooit saai. Als ik een plaat van Randy Newman opzet herkent ze die meteen en vertelt dat ze hem nog in het concertgebouw heeft gezien. “Vroeger kocht je dan gewoon ‘s ochtends een kaartje voor diezelfde avond, lekker spontaan. Tegenwoording moet je dat een jaar van tevoren doen!”
“Ik heb van alles één: één kind, één kleinkind en nu krijg ik een achterkleinkind. Ze is vandaag uitgerekend.” (Achterkleindochter Simmie is inmiddels geboren; ze kwam een dag later.)
Anneke heeft lang in de textiel gewerkt, en maakt haar hele leven al haar eigen kleding, vaak nog even op de dag zelf voor een speciale gelegenheid. “Deze jurk heb ik van een laken gemaakt. Hij was eigenlijk bedoeld voor een vakantie maar die ging niet door.”
Anneke gaat graag vroeg naar bed dus was er niet bij die vrijdagavond, maar Robert vroeg haar mij te bellen en zich aan te melden voor deze serie. Gelukkig!
