Cocky
50 cm x 70 cm, olie op linnen, 2026
Cocky volgde de lerarenopleiding aan de Rietveld Academie. Ze wilde er zo graag op dat ze loog over haar vooropleiding. Toen ze als eerste werk een prachtige stier maakte (ik heb ‘m gezien), bleek haar talent voor beeldhouwen, maar omdat ze in een moordend tempo alle mogelijke disciplines moesten leren, met ook nog een berg theorievakken erbovenop, was er weinig gelegenheid om dat talent verder uit te bouwen. Later heeft ze dat beeldhouwen weer opgepakt, met onder andere een prachtige serie elegante pinguins.
Het poseren is heel gezellig, Cocky voelt zich duidelijk op haar gemak. Dat verandert wanneer ik tegen het einde de ezel omdraai. Ze is zichtbaar ontdaan, ze moet bijna huilen lijkt het. Ik probeer haar gerust te stellen, “Maar ik lijk wel een kikker!”
Ik zie zelf dat ze er lief op staat, zoals ze is dus. Ik weet dat het lastig kan zijn om je eigen beeltenis te zien. Het is zoals David Hockney zei: “Wat zij er zelf van vinden is niet heel belangrijk, het gaat er om wat ik er van vind. Ik maak geen portret van hun zelfbeeld, ik maak een schilderij van wat ik zie.” Waar ik aan wil toevoegen dat al mijn portretten gemaakt zijn vanuit een oprechte liefde voor de persoon die voor mij zit.
Nadat ik die vrijdagavond hier had gezegd dat ik hen allemaal wilde portretteren waren er natuurlijk vragen. Eén iemand was wat achterdochtig. “Nou, je kunt toch wel zien dat die jongen te vertrouwen is” zei Cocky toen.
